Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/5069 K.2024/2553

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2014/145 Esas, 2015/101 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Bahse konu kararın katılan vekili ile sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 04.10.2021 tarihli ve 2021/6046 Esas, 2021/4199 sayılı Kararı ile Talimat mahkemesindeki 22.10.2014 tarihli savunmasında, duruşmadan vareste tutulmak istemediğini ve esas mahkemesinde savunmasını yapmak istediğini bildiren sanığın yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/339 Esas, 2022/51 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili; sanığın müdafi olarak yer aldığı Kahramanmaraş 4. Sulh Ceza Mahkemesine gönderilen dosyayı takip etmesi gerekirken herhangi bir işlem yapmadığının, dosyayı takip etmediğinin, yapılan yargılamanın ve verilen kararların aleyhe olmasına rağmen kesinleşmesine neden olduğunun dosya kapsamından anlaşıldığını, bu nedenle mahkumiyet hükmü verilmesi gerekirken beraat hükmü verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun'un 67/2-d madde-fıkra ve bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 17.03.2015 tarihli mahkumiyet hükmü ile inceleme tarihi arasında 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR