Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/5496 K.2024/3980

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca takdiren reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2019/445 Esas, 2020/415 sayılı Kararı ile sanığın ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2. maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51/1-3. maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanarak cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, yine aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hâk yoksunluğu uygulanmasına hükmolunmuştur.

2) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2021/1107 Esas, 2021/1153 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, 10.06.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile; sanığın yargılama aşamasında olayı tüm açıklığı ve samimiyeti ile açıklamasına rağmen gerek yerel Mahkemenin gerekse de İstinaf Mahkemesinin bunları dikkate almadığını, katılanın sanığı azletmesi ile sanığın görevini yapmasını engellediği hâlde katılanın şikâyetinin dikkate alınmasının dayanağının bulunmadığını ve sair hususları belirterek aleyhine verilen kararı temyiz ettiğini bildirmiştir.

III.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR