Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/5753 K.2024/8012

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı tefecilik suçunun suç tarihine nazaran lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1. madde ve fıkrasında öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, dosya kapsamına ve suçtan zarar görenlerin beyanlarına nazaran sanık lehine yorumla son suç tarihi olarak kabulü gereken 01.01.2011 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından,

diğer taraftan 5237 sayılı Kanun'un 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun, kazanç elde etmek amacıyla borç para verilmesiyle oluşacağı, bunu meslek haline getirmenin suçun unsurları içerisinde yer almadığı, değişik zamanlarda ve/veya farklı kişilere karşı tefecilik eylemini zincirleme olarak işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması gerektiği, zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günün suç tarihi olduğu, bu itibarla hukuki kesinti oluşturan iddianame tarihinden evvel sanık hakkında dava konusu olsun ya da olmasın tüm eylemlerin teselsülün içerisinde değerlendirilmesi,

iddianame tarihinden sonraki eylemlerin ise gerçek içtima hükümleri ve varsa kendi içinde teselsül hükümleri değerlendirilmek suretiyle karara bağlanması gerekeceği nazara alındığında, sanığın teselsül kapsamında değerlendirilmesi gereken 2009 tarihli eylemi hakkında kamu davasının düşmesine karar verilmesi,