Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/630 K.2023/10588

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2014 tarihli ve 2014/5717 Esas, 2013/67549 Soruşturma, 2014/2899 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. 2.Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2014 tarihli ve 2014/134 Esas, 2014/376 sayılı Kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

3.Katılan vekilinin temyizi üzerine hükmün Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 08.06.2020 tarihli ve 2020/2130 Esas, 2020/421 sayılı Kararı ile "...UYAP sisteminden yapılan sorgulamada.

Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2015 tarihli ve 2014/482 Esas, 2015/619 Karar sayılı ilamıyla sanığın tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiği, dosyanın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2020/3882 Esasında kayıtlı olduğu, suç tarihinin 2009-2010-2011 yılları, iddianame tarihinin 11.11.2014 olduğu, temyize konu bu davada ise suç tarihinin 2008-2009 yılları, iddianame tarihinin 14.03.2014 olması karşısında;

her iki dosyadaki deliller birlikte değerlendirilerek bahse konu dosyada verilen kararın kesinleşmesi veya birleştirme olanağının ortadan kalkması durumunda aslının veya onaylı örneğinin bu dosya arasına konulmasından sonra birleşen dosyadaki suçun sübutu halinde sanığın hukuki kesinti bulunmayan eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme tek tefecilik suçunu oluşturması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 61 inci maddesinin birinci fıkrası da gözetilerek uygulama yapılması,

kesinleşmiş olması durumunda ise mahsup hükümleri değerlendirilerek hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyularak; Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/134 Esas sayılı dava dosyası ile Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/482 Esas sayılı dava dosyasının birleştirilmesine karar verilmiştir. 5.Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2020/333 Esas, 2021/1061 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 120 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın yaptığı tüm satışların faturalı olduğu, vergi denetmeni tarafından alınan ifadelerin gerçeği yansıtmadığı, karar duruşmasında mazeret dilekçesinin reddedilerek savunma hakkının kısıtlandığı, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 2008-2009-2010 ve 2011 yıllarında telefon alım satım işi yaptığı, savunma, dinlenen tanıkların anlatımları ve vergi tekniği raporu dikkate alındığında iş yerinde kullanmış olduğu Point Of Sale (POS) cihazından komisyon ve faiz karşılığında değişik zamanlarda birden fazla kez ikrazatçılık faaliyeti gerçekleştirerek POS tefeciliği yaptığı anlaşıldığından, zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Kasım 2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2011 yılı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir. 2.Bozmaya uyularak, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR