Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/67 K.2025/905

Sanıklar hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasına İçişleri Bakanlığının katılma ve bu suçtan verilen hükümleri temyiz hakkının bulunmadığı kabul edilmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerden katılan Hazine vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2016/160 Esas, 2020/17 sayılı Kararı ile sanıkların rüşvet vermeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-(b ve e) madde-fıkra ve bentleri gereğince beraatlerine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/3085 Esas, 2020/3070 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi

Sanıkların zımni ve kısmi ikrarları, şikayetçi ve tanık beyanları ile dosyada mevcut olan tüm delillerin sanıkların üzerlerine atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetleri için yeterli olup, sanıkların aynı amaç doğrultusunda birlikte hareket ettiklerine ve atılı suçları işlediklerinin açık olduğuna, mahkemece eksik inceleme ve taraflı sanık ifadelerine dayanılarak verilen beraat kararları ile bu kararlara karşı Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Şikayetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi

Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde görevli polis memurlarına para vermek istediklerine, dolayısıyla rüşvet suçunun oluştuğuna, buna karşılık istinaf dilekçesinde belirttikleri gerekçeler karar yerinde tartışılmadan, esasa girilmeden dosya üzerinden gerekçesiz olarak istinaf taleplerinin reddine karar verildiğine, kararların bozulması gerektiğine yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

1-Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre kamu görevlisi olmayan sanıklara isnat edilen rüşvet vermeye teşebbüs suçundan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının bu suç yönünden kamu davasında katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı anlaşıldığından,

... vekilinin sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2-Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararlarında, katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca, İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,