Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7324 K.2024/10431

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün ve ek kararın temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.04.2016 tarihli, 2014/118 Esas ve 2016/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu,

eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerektiği anlaşılmakla, şikayetçi ...'in sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasında suçtan zarar gören sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri uyarınca davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğunun, öte yandan adı geçen vekilinin yüzüne karşı verilen 23.06.2021 tarihli ve 2019/903 Esas,

2021/737 sayılı Kararı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre içerisinde 24.06.2021 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği ve temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılması karşısında, ...'in katılan sıfatının kaldırılmasına ilişkin ara kararın ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince verilen 16.07.2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına ve ...'in 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2015/1240 Esas, 2019/261 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı tefecilik suçunu işlediği gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay 15 gün hapis ve 12 gün karşılığı 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına, 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

2.Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2019/903 Esas, 2021/737 sayılı Kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vergi Dairesi Başkanlığı vekilinin temyiz istemi; eksik araştırma sonucunda verilen usul ve yasaya aykırı beraat kararının bozulmasına karar verilmesi lüzumuna ilişkindir. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanığın tefecilik suçunu işlediği tanık beyanları, sanığın çelişkili ifadesi, ticari defter ve kayıtlar ile ortada iken beraat kararı verilmesinin yerinde olmadığına, sanığın en ağır şekilde cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında verdiği beraat hükmünün usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR