Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7333 K.2024/5891

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2018/302 Esas, 2020/342 sayılı Kararı ile ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur. 2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/115 Esas, 2021/1902 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; dava açılmasına yönelik sözlü ya da yazılı anlaşma bulunmadığına, sanığın bilgilendirmek amacıyla bir ücret aldığına, dava açmak için herhangi bir ücret almadığına, yargılama konusu aracın sahibinin müştekinin babası olduğuna ancak dosyada araç sahibinin ifadesine başvurulmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR