Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7344 K.2024/7841

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2019/253 Esas, 2019/503 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşmesine karar verildiği görülmüştür. 2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2019/4668 Esas, 2021/1226 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi, sanıklar hakkında usul ve yasaya aykırı olarak verilen kararların bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmemesi sebebiyle verilen kamu davalarının düşmesine dair hükümlere karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR