KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2022/7396 E., 2025/5996 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/734 E., 2021/968 K.
- Suç
- Rüşvet vermeye teşebbüs, görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- İlk Derece Mahkemesince atılı suçlardan verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
583 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2019/239 Esas, 2020/48 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme olarak görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265/1, 43, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis cezası; zincirleme olarak rüşvet vermeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 252/1, 43, 252/4, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları uygulanmasına hükmedilmiştir.
B. İstinaf
Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/734 Esas, 2021/968 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın rüşvet teklifinde bulunduğunun, görevli polislerin hazırladıkları idari ceza makbuzunu imzalaması için kendisine uzattıkları kalemi alarak tehditlerde bulunarak cep telefonuyla da çekim yapıp görevli polisleri ittirdiğinin dosya kapsamındaki bilgi, belge, delil, yaka kamerası, CD inceleme tutanakları, takograf görüntüsü, 4 personel imzalı tutanak ile sübut bulduğu ve ilk derece mahkemesince de sanığın atılı rüşvet ve direnme suçlarından mahkumiyetine karar verildiği halde;
sanığın isnat olunan suçları oluşturan eylemlerini tek tek pasifize ederek her iki suçtan da sanığın beraatine karar verilmesinin usul, kanun ve hukuka aykırı olduğundan sanık hakkında verilen beraat kararlarının kaldırılarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanığın, şikayetçilere "size harçlık vereyim, ceza yazmayın, beni görmeyin, bir sakal atayım" diyerek onlara rüşvet teklif ettiği, "sizin fotoğrafınızı resminizi çekeceğim, daha sonra gelip sizi bulacağım, sizinle görüşeceğim, o zaman görüşürüz" diyerek şikayetçi polisleri tehdit ettiği, aynı zamanda telefonu ile de kayıt yapmaya başladığı ve "hepinizi çekiyorum, bu görüntüleri her yere vereceğim, sizinle görüşeceğim" diyerek tehdit eylemlerini devam ettirdiği, telefonu ile kayıt yapan sanığı engellemek amacıyla şikayetçi Hüseyin'in sanığın elini tutması üzerine sanığın Hüseyin'i iteklediği iddia edilmiş ise de;
olaya ilişkin yaka kamerası görüntüleri ve sanığın cep telefonuyla çektiği görüntüler ile aksi kanıtlanamayan sanık savunmaları birlikte değerlendirildiğinde keza şüphenin sanık lehine yorumlanacağı ilkesi de göz önünde bulundurulduğunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında beraat kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaatinin usul ve kanuna uygun olması karşısında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2022/7396, K. 2025/5996, 5 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama