Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/757 K.2025/2177

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre rüşvet verme suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanun'un değişiklik öncesindeki 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı öte yandan kovuşturma aşamasında davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılmasına da karar verilmeyen Hazine lehine kanun yolu muhakemesinde vekalet ücreti hükmedilmesine yasal olanak bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas teşkil eden en ağır cezayı içeren İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2007 tarihli ve 2001/394 Esas, 2007/301 Karar sayılı ilamı yerine, İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2007 tarihli ve 2004/1238 Esas, 2007/811 Karar sayılı ilamı esas alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.