Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7786 K.2025/6768

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2019/341 Esas, 2020/60 sayılı Kararı ile sanıkların rüşvet almaya teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/1682 Esas, 2021/331 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Müsnet suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesinin yerinde olmadığı ve sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR