KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2022/7808 E., 2024/8745 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/187 Esas, 2021/2671 Karar
- Suç
- Zimmet
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/83 Esas, 2020/352 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur. 2.Katılanlar ...'nın ve Hazine vekilinin istinaf talepleri üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 19.11.2021 tarihli ve 2021/187 Esas, 2021/2671 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz talebi, karar tarihi 2020 olmasına rağmen 2021 yılı avukatlık asgari ücret tarifesi üzerinden sanık lehine fazla vekalet ücretine hükmedildiğine, yeterli araştırma yapılmadan eksik inceleme sonucu verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2022/7808, K. 2024/8745, 9 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama