Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7814 K.2024/10373

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2020/105 Esas, 2021/202 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine hükmedilmiştir. 2) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2021/1995 Esas, 2021/2010 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, sanığın avukatlık görevini yerine getirmediğine, gerek yerel mahkemenin gerekse Bölge Adliye Mahkemesinin eksik ve hatalı değerlendirmede bulunduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR