Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7832 K.2024/10574

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2018/439 Esas, 2020/311 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine hükmedilmiştir. 2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2020/2246 Esas, 2021/1716 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, dava dosyasında sanığın yazılı bir istifa dilekçesinin bulunmadığı, usulüne uygun olarak istifa etmeyen sanığın davadaki vekillik görevinin devam ettiği, tebligatın sanığa usulüne uygun olarak yapıldığı, sanığın tebligattan haberinin olmama ihtimalinin bulunmadığı, istinaf başvurusunun esastan reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu, sanığın cezalandırılması gerektiği ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR