Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7844 K.2024/11394

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2020/190 Esas, 2021/35 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 62 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına hükmolunmuştur.

2)Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 26.05.2021 tarihli ve 2021/723 Esas, 2021/1141 sayılı Kararı ile hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına dair bendin değiştirilmesi suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; katılanların herhangi bir şikayetleri olmadan Tüketici Mahkemesinde dava açtığına, bu hususun İlk Derece Mahkemesince değerlendirilmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hâk ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanması yerine memuriyet hak ve yetkisinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılmasının aleyhe istinaf bulunmadığından kazanılmış hak teşkil ettiği ve eleştiri konusu yapılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, söz konusu hüküm fıkrasının sanık aleyhine olacak şekilde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün (7) numaralı bendinin değiştirilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kaldırılarak yerine "istinaf başvurusunun esastan reddine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,