Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/8689 K.2024/4319

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükümde yasa yolu gösterilirken temyiz süresinin on beş gün olarak belirtilmesi suretiyle katılan vekilinin yanıltıldığı anlaşıldığından 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında aynı konuya ilişkin verilmiş bir hüküm veya açılmış bir davanın bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği sanık hakkında dava şartı yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, açılan davanın mükerrer dava olması sebebiyle reddine dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de;

Sanığa isnat edilen tefecilik suçunun suç tarihine göre lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı TCK'nın 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 12.02.2016 tarihli mahkumiyet hükmü ile inceleme günü arasında asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından,