Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/87 K.2023/11137

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kadınhanı Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2013 tarihli ve 2012/854 Soruşturma, 2013/1 Esas, 2013/1 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası gereği cezalandırılması ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2.Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2014 tarihli ve 2013/12 Esas, 2014/24 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

3.Sanık müdafiinin temyizi üzerine hükmün Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/2421 Esas, 2020/2637 sayılı Kararı ile temel cezanın suçun oluş biçimi ve tefeciliğe konu miktarla uyumlu olmayacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin, suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin yeniden değerlendirilmemesinin,

sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararla ilgili olarak gereği için mahkemesine ihbarda bulunulmamasının, sanık hakkında hapis cezası ile birlikte adli para cezasına hükmolunmamasının ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasının kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2021/24 Esas, 2021/106 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bozmaya uyulduğu halde teşdiden hüküm kurulmasının, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasının ve adli para cezasına ilişkin belirlenen gün sayısının yüksek olmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamına göre suç tarihi ile temyiz incelemesi tarihi arasında 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2021/24 Esas, 2021/106 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,