Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/9239 K.2023/11430

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.08.2015 tarihli ve 2015/23345 Soruşturma, 2015/32597 Esas, 2015/28079 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması ve aynı Kanun’un 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/613 Esas, 2016/309 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri gereği 1 yıl 8 ay hapis ve 4 tam gün karşılığı 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları ile 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

3.Katılan Hazine vekili ile sanığın temyizi üzerine hükmün Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/8647 Esas, 2021/1711 Karar sayılı ilamı ile; sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kişiye kazanç elde etmek amacıyla borç para verdiği anlaşıldığından hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması ile suç tarihinin 2014 olarak gösterilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2021/178 Esas, 2022/198 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5 tam gün karşılığı 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; Yargıtay bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı tanınmaması, sanık ile şikayetçiler arasındaki para alışverişinin ticari ilişkiye dayanması ve yargılamaya konu eylemlerin atılı suç bağlamında zamanaşımına uğraması nedenleriyle mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, suçtan zarar görenlere değişik zamanlarda kazanç elde etmek amacıyla birden fazla kez faizle ödünç para verdiği iddia ve kabul edilerek zincirleme şekilde tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyularak, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ayrıca iddianamede yer aldığı gibi sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair Yargıtay bozma ilamının sanık ve müdafiine okunduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin esas hakkındaki mütalaanın da sanık müdafiinin yüzüne karşı okunup diyeceklerinin sorulduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR