Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/9611 K.2024/3572

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hâk ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrasınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Dosya kapsamına göre katılanın uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca takdiren reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2022/70 Esas, 2022/133 sayılı Kararı ile sanıkların ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, haklarında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereği hâk yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir. 2) Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.09.2022 tarihli ve 2022/1977 Esas, 2022/2206 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ...'in temyiz istemi; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, katılanı zarara uğratacak kasıtlı bir eyleminin söz konusu olmadığına, olayda dava zamanaşımının da geçmiş olmasının mahkemece dikkate alınmadığına, B.Sanık ...'in temyiz istemi; suçun maddî ve manevi unsurlarının gerçekleşmediğine, C.Katılan ...'nin temyiz istemi; mahkemece suçun vasıflandırılmasının yanlış yapıldığına, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 257/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Karaman Barosunda kayıtlı avukat olan sanıkların alacaklı katılan vekili sıfatıyla Karaman 4. İcra Müdürlüğünün 2010/1861 sayılı dosyası üzerinden yürüttükleri icra takibi sırasında, 15.02.2011 tarihinde borçlunun maaşına haciz işlemi uygulanmasını talep ettikten sonra şikayet tarihine kadar başkaca bir işlem yapmayıp alacağın tahsilinin gecikmesine neden olmak suretiyle katılanın mağduriyetine sebebiyet verdikleri iddia olunan somut olayda, katılanın 30.05.2018 tarihli BİMER başvurusunun zamanaşımını kesmeyeceği, dava zamanaşımını kesen veya durduran başkaca bir sebebin de bulunmadığı,

icra takip dosyasındaki en son işlem tarihi olan 15.02.2011 ile sanıklar hakkında soruşturma izninin talep edildiği 30.07.2019 tarihi arasında, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.09.2022 tarihli ve 2022/1977 Esas, 2022/2206 sayılı Kararına yönelik sanıkların ve katılanın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında bahse konu suçtan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,