Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/3282 K.2023/5020

Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/878 Değişik iş sayılı Kararı ile Gebze 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2017/425 Esas, 2021/538 sayılı görevsizlik Kararına yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş, Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2016 tarihli ve 2016/641 Değişik iş sayılı Kararı ile Gebze

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/249 Esas, 2016/357 sayılı görevsizlik Kararına yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş verilen kararların kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.01.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve KYB-2023/11749 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve KYB-2023/11749 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, olay tarihinde katılan sanık ...'nin diğer katılan sanık ...'a karşı bıçakla yaralama suçu ile ilgili her ne kadar Gebze

7. Asliye Ceza Mahkemesine dava açılmış ise de, katılan sanık ...'a ilişkin düzenlenen 09/01/2016 tarihli geçici doktor raporu ile 05/02/2016 tarihli kesin doktor raporunda yaralanmalar nedeniyle hayati tehlike geçirdiğinin belirtilmesi, her iki doktor raporuna istinaden Serkan'da meydana gelen kesici ve delici alet yaralanmasının birden fazla olduğunun anlaşılması,

savunmalar ve tanık beyanları ile dosya kapsamına istinaden taraflar arasında önceye dayalı bir husumetin mevcut olduğunun anlaşıldığı cihetle, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1 ve 35/2. maddeleri kapsamında “kasten öldürmeye teşebbüs” suçunu oluşturup oluşturmayacağı yönündeki değerlendirmenin üst dereceli mahkeme olan ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.02.2016 tarihli ve 2016/543 Soruşturma, 2016/1786 Esas, 2016/1646 numaralı İddianamesiyle sanık ...'un mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, sanık ...'in kasten yaralama suçundan 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 29 uncu maddesi uyarınca cezalandırılmaları ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/249 Esas, 2016/357 sayılı Kararı ile "katılan ...'ın doktor raporunda yaralanmalar nedeniyle hayati tehlike geçirdiğinin belirtilmesine, meydana gelen kesici ve delici alet yaralanmasının birden fazla olduğunun anlaşılmasına,

savunmalara ve tanık beyanları ile dosya kapsamına istinaden taraflar arasında önceye dayalı bir husumetin olmasına ve tüm dosya kapsamına istinaden katılan sanıklardan Ali'ye yüklenen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 81 inci ve 35 inci maddelerinde düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçu kapsamında kalma ihtimalinin olduğu" gerekçesiyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un (5235 sayılı Kanun) 12 nci maddesi gereğince yargılama yapma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu,

sanık ...'a yüklenen eylemin de aynı olay bütünlüğü içerisinde olması nedeni ile eylemler arasında hukuki ve fiili irtibat bulunup, sonuçlarının birbirini etkileyecek nitelikte olması nedeniyle dosyanın görevli ve yetkili Gebze Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Sanıklardan Ali müdafiinin görevsizlik kararına vaki itirazı üzerine Gebze

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2016 tarihli ve 2016/641 Değişik iş sayılı Kararı ile katılan ...'ın sanık ...'nin evine gittiğinde yaralanmış olması karşısında planlamadan söz edilemeyeceği, sanık ...'nin bir bıçak darbesi ile katılanı yaraladığı ve darbenin gerçekleştirilme şekli nazara alınarak sanık müdafiinin itirazının kabul edilerek görevsizlik kararının kaldırıldığı anlaşılmıştır. Gebze

9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2017/425 Esas, 2021/538 sayılı Kararı ile "katılan ...'da meydana gelen kesici ve delici alet yaralanmasının öldürücü mahiyette olan göğüs kısmında, diyaframda ve sol parmakta olmak üzere birden fazla olduğunun anlaşılmasına, tanıklar beyanınca bıçağın birden fazla kez sallanmış olmasına,

olayın sanık ...'nin savunma ve iddialarının aksine olarak Ali'nin kapısının önünde ve aniden değil Ali apartmana sokulduktan sonra geri gelerek yol üstünde karşı karşıya gelmeleri sırasında meydana gelmiş oluşuna, taraflar arasındaki husumete ve tüm dosya kapsamına istinaden, katılan sanıklardan ...'e yüklenen eylemin TCK'nun 81/1, 35/1-2 maddelerinde düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçu kapsamında kalma ihtimalinin olduğu" gerekçesiyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş,

Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un (5235 sayılı Kanun) 12 nci maddesi gereğince yargılama yapma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu, sanık ...'a yüklenen eylemin de aynı olay bütünlüğü içerisinde olması nedeni ile eylemler arasında hukuki ve fiili irtibat bulunup, sonuçlarının birbirini etkileyecek nitelikte olması nedeniyle dosyanın görevli ve yetkili Gebze Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Sanıklardan Ali müdafiinin görevsizlik kararına vaki itirazı üzerine Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli ve 2021/878 Değişik iş sayılı Kararı ile görevsizlik kararına itiraza ilişkin daha evvel verilen Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2016 tarihli ve 2016/641 Değişik iş sayılı Kararının kesin nitelikte olduğundan bahisle sanık müdafiinin itirazının kabul edilerek görevsizlik kararının kaldırıldığı anlaşılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine ve iddianamede olayın anlatılış biçimine göre; katılan ...'ın 09/01/2016 tarihli geçici doktor raporu ile 05/02/2016 tarihli kesin doktor raporundaki yaralanmaların niteliği ve yaralanmalar nedeniyle hayati tehlike geçirdiğinin belirtilmesi,

her iki doktor raporuna istinaden Serkan'da meydana gelen kesici ve delici alet yaralanmasının birden fazla olduğunun anlaşılması karşısında eylemin 5237 sayılı Kanun'un 81 inci ve 35 inci maddeleri uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçu kapsamında kalıp kalmadığı hususunda delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesince yapılması gerektiğinden Gebze

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/641 Değişik iş sayılı Kararına ilişkin kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş, Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli ve 2021/878 Değişik iş sayılı Kararının mahiyetine ve ihtilafı çözümleyici nitelikte bulunmamasına nazaran bu karara yönelik kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin kısmen KABULÜNE, 2. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2016 tarihli ve 2016/641 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. Gebze