Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/4432 K.2025/10604

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin dosya kapsamına nazaran uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299. maddesi gereği reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Sanığın mahkumiyetine dair İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2020 tarihli ve 2019/25 Esas, 2020/169 sayılı Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarihli ve 2020/2892 Esas,

2020/1647 sayılı Kararı ile "...tarafsız ve alanında uzman bilirkişilere inceleme yaptırılarak sanığın zimmetine geçirdiği tutar kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptandıktan sonra iade ettiği tutarın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 248. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri ile aynı Kanun'un 249. maddesi gereği değer azlığı kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği tartışılmadan yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi..." gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e ve 289. maddesi uyarınca hükmün bozulmasına karar verilmesi sonrasında,

İlk Derece Mahkemesince söz konusu bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde 30.06.2022 tarihli ve 2021/5 Esas, 2022/268 sayılı Karar ile sanığın zimmet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 247/1, 43/1, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında aynı Kanun'un 53/1, 2, 3. maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Sanık müdafiinin ve katılan İskenderun ... vekilinin istinaf başvuruları üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07.11.2022 tarihli ve 2022/1901 Esas, 2022/1433 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın eyleminin zimmet olarak nitelendirilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, etkin pişmanlık ve değer azlığı yeterince değerlendirilmeden verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığa üst hadden ceza verilmemesi ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f bentlerinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği haller sınırlı olarak şu şekilde belirlenmiştir:

''Bölge adliye mahkemesi, dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra; e) İlk derece mahkemesinin kararında 289 uncu maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç (g-Hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, h-Hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması) diğer bentlerinde belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

f) Soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin veya önödeme ve uzlaştırma usulünün uygulanmadığının anlaşılması ya da davanın ilk derece mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile birlikte yürütülmesinin zorunlu olması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine.... karar verir.''

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 sayılı Kararı ile bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle "hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları" gerektiğine hükmolunmuştur.

Belirtilen mevzuat hükümleri ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun içtihadı gözetildiğinde; ilk derece mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceği ilgili kanuni düzenleme ile sınırlı şekilde belirlenmiş olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararının 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar çağırılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan maddenin ikinci fıkrasına göre hüküm kurulması gerektiği halde kanunda sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde verilen 01.12.2020 tarihli bozma kararı, 5271 sayılı Kanun’un 284. maddesi uyarınca direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince bu karara uyularak yeniden kurulan 30.06.2022 tarihli hüküm ve bu hükme yönelik istinaf incelemesine ilişkin 07.11.2022 tarihli karar hukuka aykırı bulunmakla,

temyiz incelemesine konu kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

III. KARAR