Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/4923 K.2024/11142

Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/.1 maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2021 tarihli ve 2020/130 Esas, 2021/150 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 51 ve 53/5. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri 1 yıl 7 ay süre ile kullanmaktan yasaklanmasına hükmolunmuştur. 2)Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/1227 Esas, 2021/1519 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, dava konusu olayda tazminat davası açılmadan önce katılandan gider avansı talebinde bulunulduğuna, katılan tarafından verilen avansın yetersiz olduğunun kendisine bildirildiğine, aşamalarda mahkemesince eksik avans olduğundan bahisle gider avansının tamamlanması amacıyla verilen kesin sürede katılan tarafa ulaşılamadığına, ilgili işlemlerde ihmalinin bulunmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın tüm aşamalardaki savunması ve savunmayı destekler mahiyetteki tanık anlatımı göz önüne alındığında suç kastı ile hareket etiğinin kesin delillerle kanıtlanamadığına, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet kararının gerekçesinde tanık beyanına niçin itibar edilmediğinin tartışılmadığına ve tanık anlatımının dikkate alınmadığına, kanıtlar yeterince tartışılmadan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 175. maddesindeki düzenlemeden hareketle yapılan değerlendirme sonucunda sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiğine kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Trabzon Barosunda kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın vekili sıfatıyla takip ettiği, Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/51 Esasına kayden görülen tazminat davasının 09.05.2017 tarihli ara kararı uyarınca 500,00 TL gider avansı yatırmak üzere iki hafta kesin süre verildiği halde gereğine tevessül etmeyip 07.11.2017 tarihli ve 2017/456 sayılı Kararı ile dava şartı yokluğundan davanın reddine dair karar verilmesi ve vekalet ücreti alacağına hükmedilmesi neticesinde katılanın mağduriyetine neden olarak görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de sanığın;

katılandan tazminat davası açılmadan önce 2.000,00 TL avans talebinde bulunduğunu, yalnızca 1.000,00 TL'nin katılan tarafından verildiğini, bu masrafın yeterli olmayacağını katılana bildirdiğini, katılanın parasının olmaması ve aşamalarda eksikliği gidereceğini söylemesi üzerine davayı açtığını, dava sürecinde katılan ile yapılan görüşmelerde avans talebinde bulunduğunu savunduğu,

tanık Deniz Aydın ve katılanın da bu hususu doğrular mahiyette beyanlarda bulundukları, mahkemece gider avansı yatırılması için verilen kesin süre içinde sanığın katılana ulaşmaya çalıştığı ancak ulaşamadığını beyan ettiği 07.11.2017 tarihli celsede müvekkili olan katılan ile irtibatının kesildiğini mahkemeye bildirdiği,

bu beyanının duruşma zaptına da geçirildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç kastıyla hareket ettiğine ilişkin cezalandırılmasını gerektirir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi