Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/5019 K.2024/10395

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2021 tarihli ve 2021/252 Esas, 2021/418 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2, 62, 50/1-a, 52/2-3. maddeleri gereği 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmuştur. 2.Sanığın istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2022/128 Esas, 2022/901 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-c ve 303. maddeleri gereğince hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, yeterli araştırma yapılmadan mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararının bozulması lüzumuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç tarihinde Samsun Barosunda kayıtlı avukat olan sanık hakkında, mağdurun çalıştığı firmadan olan alacaklarının tahsili için dava açmak ya da icra takibi başlatmak amacıyla 27.07.2016 tarihli vekaletname ile vekilliğini üstlendiği ve vekalet ücreti ile masraflara mahsuben 800,00 TL aldığı halde müvekkili olan mağdur adına şikayet tarihinden sonra ve vekaletin alınmasından dört yılı aşkın süre sonrasında icra takibi başlatmak suretiyle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş ise de, sanığın savunmasında,

söz konusu dönemde mağdurun kendisine vekalet verdiğini ancak takip masrafları ve vekalet ücreti için beklemesini istediğini, bu süre zarfında eski çalıştığı iş yeri ile görüşüp uzlaşı arayacağını söylediğini ifade ettiği ayrıca dilekçesi ekinde ibraz ettiği mağdur ... imzalı 20.12.2020 tarihli belge ile işlemlerin yapılması için sanığa yazılı talimat verildiğinin anlaşılması karşısında, mağdurun yeniden beyanına başvurularak,

sanığın 03.12.2021 tarihli dilekçesi ekinde ibraz ettiği 20.12.2020 tarihli ''müvekkil yazılı talimatı'' başlıklı belgedeki imzanın kendisine ait olup olmadığı sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR