Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/5621 K.2024/11380

Kanunu'nun 10/1. maddesinde yer alan "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 21/2. maddesi hükmü birlikte değerlendirildiğinde, öncelikle muhatabın bilinen en son adresine tebligat çıkarılması, iade edilmesi durumunda tebligatın MERNİS adresine yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın bildirdiği bilinen en son adresine tebligat yapılmaksızın doğrudan MERNİS adresine tebligat yapılmasının hukuka aykırı bulunduğu,

sanığın gerekçeli kararı temyiz ettiği tarihin öğrenme tarihi olup temyiz isteminin süresinde olduğu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesi uyarınca temyiz hakkının bulunduğu kabul edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2019/14 Esas, 2020/209 sayılı Kararı ile; sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereği ertelenmesine hükmolunmuştur. 2) Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2020/2844 Esas, 2022/220 sayılı Kararı ile sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; katılanın boşanma davası açmak üzerine kendisiyle görüşmeye geldiğine ancak eşi tarafından darp edilmesi nedeniyle öncelikle savcılığa şikayette bulunduğuna, tarafına 4.000 TL ödeme yapıldığına ancak boşanma davası için ayrıca kendisine ödeme yapılmadığı için boşanma davası açmadığına, katılanın ceza davası için ödeme yaptığına dair bir beyanının olmadığına, avukatın aldığı tek ücret ile iki davayı yürütmesinin mümkün olmadığına, mahkemece ödenen bedelin boşanma davası ücreti olduğu kabul edilerek, mahkumiyetine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Katılan adına boşanma davası açmak üzere özel vekaletname düzenlenmiş olması ve sanık ile katılan arasında geçen whatsapp yazışmalarında katılanın sanığa kendisinden 4.000 TL almasına rağmen 5 aylık süre zarfında halen neden dava açmadığını sorması üzerine sanığın boşanma davası için dilekçe verdiğini belirtmesi karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında 53/5. maddesinin uygulanamaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında sanığın temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Bursa