Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/7436 K.2023/12649

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.05.2009 tarihli ve 2008/3914 Soruşturma, 2009/860 Esas, 2009/349 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B.Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2013 tarihli ve 2009/532 Esas, 2013/445 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5 tam gün karşılığı 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

C.Sanıkların temyizi üzerine hükümlerin Dairemizin, 17.07.2017 tarihli ve 2015/12876 Esas, 2017/3172 sayılı Kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

D.Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2017/708 Esas, 2023/215 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davalarının, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı düşmesine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında hatalı değerlendirme ile düşme kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların işlettiği ... ve ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nde 2008 yılı hesap döneminde iş yerinde bulunan Point of Sale (POS) cihazlarını kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullandırdıkları ve bunun karşılığında faiz geliri elde ederek tefecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, Mahkemece; sanıklar hakkında dava zamanaşımı dolduğu gerekçesiyle düşme kararları verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya arasında bulunan Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/43 Esas sayılı dava dosyasına ait gerekçeli karar ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan iddianameye göre, sanıkların işlettiği ... ve Kuyumculuk İnş. San. ve Tic. Ltd.

Şti'nin de içinde bulunduğu şirketlere ilişkin olarak 2009 yılı ve öncesinde POS tefeciliği suçunun işlendiğine dair anlatım bulunması, Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli, 2014/43 Esas, 2016/54 sayılı mahkumiyet Kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 11.10.2021 tarihli, 2020/9933 Esas ve 2021/15342 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında açılan inceleme konusu davanın mükerrer olduğu gözetilerek reddine karar verilmesi gerekirken zamanaşımı nedeniyle düşme kararları verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR