Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/7447 K.2024/10522

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ve ek Kararın temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi gereğince kesin olduğu anlaşılmakla, suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği tespit edilmiştir.

Sanık hakkında verilen ek Kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, sanığın ek Kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2019 tarihli ve 2018/563 Esas, 2019/269 sayılı Kararı ile zimmet suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.03.2020 tarihli ve 2019/2014 Esas, 2020/531 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik katılan Hazine vekilinin ve sanığın istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarihli ve 2019/2014 Esas, 2020/531 sayılı ek Kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç kastının bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle suçtan zarar gören ... vekilinin zimmet suçundan verilen istinaf başvurularının esastan reddi hükmüne yönelik vaki temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarihli ve 2019/2014 Esas, 2020/531 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,