Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/7786 K.2025/9135

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Katılan ...'ın 01.07.2025 havale tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesinin temyizden feragat iradesi de içerdiği kabul edilmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ve 2021/256 Esas, 2022/117 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 43/1, 62. madde ve fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 26.01.2023 tarihli ve 2023/272 Esas, 2023/260 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğu bakımından hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Katılanın bakım ve gözetim yükümlülüğünün sanık tarafından üstlenildiğine, menkul veya gayrimenkul mal kaydı bulunmayan katılanın maaş gelirleri ile barınma, giyinme, beslenme, eğitim ve sosyal giderlerinin karşılandığına, müvekkili ile 2006-2011 yılları arasında aynı çatı altında yaşayan katılan için yapılan tüm giderlere ilişkin defter tutulmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, katılanın bakımı için yapılan masrafların çekildiği iddia edilen maaş ve gelirlerin tutarından daha fazla olduğunun bilirkişi incelemesi ile ortaya çıkarılabileceğine,

müvekkilinin vasilik görevini sürdürürken bu görev sebebiyle herhangi bir ücret talebinde bulunmadığına, Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/442 Esas sayılı dosyasının ve bu davadaki "bir kişinin mutat harcamalarına dair hesaplamayı ortaya koyacak bilirkişi raporunun" bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, yurt dışından bağlanacak maaşla ilgili yapılacak işlemlere ilişkin müvekkilinin .... isimli şahsa vekaletname verdiğine,

maaş başvuru işlemleri dahil olmak üzere çekilen paraların müvekkilinin bilgisi ve tasarrufu dışında gerçekleştiğine, taraflarınca duruşma salonu dışında hazır edilen tanıklarının mahkemece dinlenmediğine, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesi Kararının zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereği 2/4 oranında arttırım yapıldığı halde gerekçede 1/4 oranında arttırım yapıldığının belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,