Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/8740 K.2023/10934

2)Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 06.12.2022 tarihli ve 2021/644 Esas, 2022/2270 sayılı Kararı ile; düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, 3)Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2021/644 Esas, 2022/2270 sayılı ek Kararı ile; temyiz isteminin reddi. TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.02.2023 tarihli ve 2021/644 Esas, 2022/2270 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2018/1331 Esas, 2021/425 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 75 tam gün karşılığı 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2021/644 Esas, 2022/2270 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca, adli para cezasının 1.100 TL olarak değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2021/644 Esas, 2022/2270 sayılı ek Kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri; ek kararın temyiz yasa yoluna tabi olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, soruşturma aşamasının hukuka aykırı yürütüldüğüne, aleyhe tanık beyanı olmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR