Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/10482 K.2026/2554

Kararların temyizi üzerine yapılan ön incelemede. Karasu 2. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan verilen 27.01.2021 tarihli beraat hükmünün Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesince bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesinden sonra anılan karara direnme yetkisi olmayıp, kanunen uyma zorunluluğu bulanan mahkemece bozma kararı doğrultusunda 08.12.2022 tarihli karar ile mahkumiyet hükmü kurulduğu, somut olayda hükmün gerekçe içermemesi ve hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması hallerinden birinin bulunmamasına ve Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-(e-f) maddelerinde düzenlenen durumların söz konusu olmamasına rağmen kararın hukuka aykırı olarak bozulup İlk Derece Mahkemesine gönderildiği,

bu kararın 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesince verilmesi gereken karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, bu şekilde verilen hükmün ilk derece mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü halinde tarafların temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağı, bu itibarla mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda kurulan yeni hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyizen incelenmesinin Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün doğal bir sonucu olduğu gözetilerek Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 30.04.2024 tarihli ve 2023/2160 Esas, 2024/1341 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair Kararının temyizi kabil olduğu ve temyiz isteminin reddine dair 21.05.2024 tarihli ek Kararın kaldırılması ile esasın incelenmesi gerektiği belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Sanığın beraatine dair Karasu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2021 tarihli ve 2019/461 Esas, 2021/68 sayılı Kararın katılanlar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 04.03.2022 tarihli ve 2021/2178 Esas, 2022/744 sayılı Karar ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verildiği gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi uyarınca hükmün bozulmasına karar verilmesi sonrasında İlk Derece Mahkemesince söz konusu bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde 08.12.2022 tarihli ve 2022/181 Esas, 2022/811 sayılı Karar ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmiştir. B. İstinaf Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 30.04.2024 tarihli ve 2023/2160 Esas, 2024/1341 sayılı Kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 21.05.2024 tarihli ve 2023/2160 Esas, 2024/1341 sayılı ek Kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın doğrudan olayla ilgili sorumluluğunun bulunmaması ve Sosyal Güvenlik Kurumunun zararını hukuksal ve icrai yolla takibinin her zaman mümkün olması dikkate alındığında, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f bentlerinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği haller sınırlı olarak şu şekilde belirlenmiştir: ''Bölge adliye mahkemesi, dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra; e) İlk derece mahkemesinin kararında 289 uncu maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç (g-Hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi,

h-Hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması) diğer bentlerinde belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

f) Soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin veya önödeme ve uzlaştırma usulünün uygulanmadığının anlaşılması ya da davanın ilk derece mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile birlikte yürütülmesinin zorunlu olması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine.... karar verir.''.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 sayılı Kararı ile bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle "hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları" gerektiğine hükmolunmuştur.

Belirtilen mevzuat hükümleri ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun içtihadı gözetildiğinde; ilk derece mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceği ilgili kanuni düzenleme ile sınırlı şekilde belirlenmiş olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararının 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar çağırılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan maddenin ikinci fıkrasına göre hüküm kurulması gerektiği halde kanunda sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde verilen 04.03.2022 tarihli bozma kararı, 5271 sayılı Kanun’un 284. maddesi uyarınca direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince bu karara uyularak yeniden kurulan 08.12.2022 tarihli hüküm ve bu hükme yönelik istinaf incelemesine ilişkin 30.04.2024 tarihli karar hukuka aykırı bulunmakla,

temyiz incelemesine konu kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

III. KARAR

1) Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21.05.2024 tarihli ve 2023/2160 Esas, 2024/1341 sayılı ek Kararının Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle KALDIRILMASINA, 2) Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi