Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/10889 K.2025/15176

Kararına konu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karar ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın türü ve mahiyeti ile bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

28.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(d) maddesinde yer verilen.

"İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı,

öte yandan Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, mezkur suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'in kamu davasına katılma hakkının olmadığı,