Karar Özeti
5. Ceza Dairesi 2024/10914 E. , 2025/11850 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1274 Esas, 2022/723 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf ince
Karar Detayı
5. Ceza Dairesi 2024/10914 E. , 2025/11850 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1274 Esas, 2022/723 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2020 tarihli ve 2019/404 Esas, 2020/115 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62... . maddeleri gereği 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezasının 51. maddesi gereğince ertelenmesine, 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 25.03.2022 tarihli ve 2020/1274 Esas, 2022/723 sayılı Kararı ile kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin bent hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi İstinaf başvurusunun reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olmadığına, suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesine aksi kanaatte olunması durumunda 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin sanık lehine uygulanarak kararın bozulması gerektiğine ve sair hususlara yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın 04.12.2019 tarihli duruşmada hakkında kurulacak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına rıza gösterdiğini beyan etmesine rağmen 05.03.2020 tarihli dilekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmamasını talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin sanığın muvafakat vermemesi gerekçesi ile uygulanmadığı ancak sanık müdafi tarafından 20.06.2020 tarihli istinaf ve 27.04.2022 tarihli temyiz dilekçeleri ile sanık hakkında öncelikle beraat kararı verilmesi aksi kanaatte olunması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasının talep edildiği, 12.03.2024 tarihinde 32487 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7499 sayılı “Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la yapılan değişiklikle 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin altıncı fıkrasında yer alan, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanmasını kabul şartı Kanun metninden çıkarılmasına karşın 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile eklenen Geçici madde 6/2-d hükmü uyarınca 01.06.2024 tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında sanığın kabul şartının aranmaya devam edeceğinin belirtilmesi karşısında hüküm tarihi dikkate alındığında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiği yönündeki temyiz nedeninin yerinde olmadığı anlaşılmıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.
İlgili Makaleler
- TCK m.282 Aklama Suçu Savunması: Yargıtay 5. Ceza Dairesi Kıstasları TCK m.282 aklama suçunda Yargıtay 5. CD. içtihadı: öncül suç, kasıt, kalıp ve savunma stratejisi.