Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/11446 K.2025/14293

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Dosya kapsamına nazaran uygun görülmeyen katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299. maddesi uyarınca takdiren reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/8 Esas, 2022/408 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 07.05.2024 tarihli ve 2024/1253 Esas, 2024/1571 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda katılanı yeteri kadar bilgilendirmeyerek katılanın rıza göstermemesine sebebiyet verdiğine, yargılama sürecinde eylemlerini ikrar ettiğine, sanığın kasten hareket ettiğine, ortaya çıkabilecek zararı bildiğine, verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin Kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca, İstanbul Anadolu