Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/3446 K.2025/7749

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 22.09.2020 tarihli ve 2020/35847 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında tefecilik suçundan Ankara 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/171 Esasına kayden kamu davası açılmıştır.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2020 tarihli ve 2020/40312 Esas sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davası Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/526 Esasına kaydedilerek 02.11.2020 tarihli ve 2020/650 sayılı Kararı ile bu davanın aynı mahkemenin 2020/438 Esas sayılı davası (aktarma nedeni ile Ankara 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/171 Esası) ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Ankara 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2022 tarihli ve 2021/171 Esas, 2022/70 sayılı Kararı ile sanık ...'nun üzerine atılı tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine hükmolunmuştur.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2021 tarihli ve 2021/54695 sayılı iddianamesi ile açılan dava neticesinde Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ve 2021/814 Esas, 2022/322 sayılı Kararı ile sanıkların atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/814 Esas, 2022/322 sayılı Kararına ilişkin istinaf dosyası Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 2022/1569 Esasına kaydedilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 20.02.2023 tarihli ve 2023/212 Esas, 2023/266 sayılı Kararı ile Ankara 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2022 tarihli ve 2021/171 Esas, 2022/70 sayılı Kararına ilişkin istinaf incelemesine konu 2023/212 Esas sayılı dosyanın aynı Dairenin 2022/1569 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde 15.03.2023 tarihli ve 2022/1569 Esas, 2023/504 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemelerince verilen beraat hükümleri kaldırılarak sanıklardan ...'nun zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 625 tam gün karşılığı 12.500,00 TL adli para cezası, ...'in tefecilik suçundan aynı Kanun'un 241/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4 tam gün karşılığı 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından gerekçeli kararda esas hakkında mütalaa veren Cumhuriyet savcısının adının yanlış yazıldığı gerekçesi ile karara itiraz edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 04.05.2023 tarihli ve 2022/1569 Esas, 2023/504 sayılı Ek Kararı ile Dairenin 15.03.2023 tarihli kararların kaldırılmasına ve dosyanın yeni bir esas numarasına kaydedilerek müteakip işlemlerin devamına karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 05.05.2023 tarihli ve 2023/1185 Esas, 2023/952 sayılı Kararı ile duruşma açılmaksızın, mütalaa veren Cumhuriyet savcısının adı kararda düzeltilerek 15.03.2023 tarihli kararda yer alan şekli ile İlk Derece Mahkemelerince verilen beraat hükümlerini kaldırılarak sanıklardan ...'nun zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 625 tam gün karşılığı 12.500,00 TL adli para cezası, ...'in tefecilik suçundan aynı Kanun'un 241/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4 tam gün karşılığı 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın suçu doğrudan fail olarak işlediğine dair yazılı ve sözlü delil bulunmadığı gözetilerek hakkında verilen beraat hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna ve sair hususlara, Sanık ...'nun Temyiz İstemi Şikayetçilerin hiç birine borç para vermediği halde hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara, İlişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 15.03.2023 tarihli ve 2022/1569 Esas, 2023/504 sayılı Kararına, mütalaa veren Cumhuriyet savcısının adının yanlış yazıldığından bahisle itiraz etmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince aynı esas numarası üzerinden maddi hatanın düzeltilmesi yerine 04.05.2023 tarihli ek Karar ile 15.03.2023 tarihli Kararların kaldırılmasına karar verildiği ve dosya 2023/1185 Esas sırasına kaydedilerek 05.05.2023 tarihli Karar ile yalnızca Cumhuriyet savcısının adı düzeltilmek suretiyle 15.03.2023 tarihli hükümlerin aynı şekilde kurulduğu anlaşılmakla, 04.05.2023 tarihli ek Kararın ve 05.05.2023 tarihli Kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, temyiz istemlerinin 15.03.2023 tarihli hükümlere yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 22.09.2020 tarihli iddianame ile açılan ve Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/438 Esasına (aktarma nedeni ile Ankara 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/171 Esas) kaydedilen kamu davasının sanığın savunmasının alındığı 05.03.2021 tarihli duruşması ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 2022/1569 Esas sayılı dosyasının 15.03.2023 tarihli duruşmasında, birleşen Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/526 Esas ve 2020/650 Karar sayılı dosyasına dayanak teşkil eden 14.10.2020 tarihli ve 2020/28246 sayılı iddianame okunmadan ve bu iddianameye ilişkin yüklenen suçtan yasal hakları hatırlatılıp sorgusu yapılmadan duruşmaya devamla 5271 sayılı Kanun'un 176 ve 191. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR