Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/4397 K.2026/1210

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre İçişleri Bakanlığının kamu görevlisi olmayan sanık ...'e isnat edilen rüşvet verme suçundan doğrudan zarar görmediği, anılan suç bakımından kamu davasına katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı kabul edilmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bozma

Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.12.2019 tarihli beraat hükümlerinin katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen beraat hükümleri kaldırılarak sanıkların yüklenen suçlardan mahkumiyetlerine dair kararların temyizi üzerine Dairemizin 02.05.2023 tarihli 2022/7339 Esas, 2023/5632 sayılı ilamı ile hükümlerin bozulmasına ve dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 28.11.2023 tarihli ve 2023/2456 Esas, 2023/3123 sayılı Kararı ile Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli ve 2019/104 Esas, 2019/534 sayılı Kararı ile sanıklardan ... hakkında rüşvet verme, ... hakkında rüşvet alma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Tanık polis memurları ile olay yerinde bulunan tanıkların beyanlarının dikkate alınmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 29.06.2021 tarihli ve 2020/3213 Esas, 2021/1324 sayılı, istinaf başvurusunun kabulüyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesi uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.05.2023 tarihli 2022/7339 Esas, 2023/5632 sayılı ilamıyla hükmün bozulması karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2025 tarihli, 2023/9-426 Esas, 2025/113 Karar ve 03.07.2024 tarihli 2023/9-554 Esas,

2024/216 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere istinaf incelemesini yapan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ortadan kalktığı gözetilerek, dava konusu uyuşmazlık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesinde belirtilen esaslara göre yeniden hüküm kurulması gerekirken, kaldırılmasına karar verilen İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR