Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/5287 K.2025/14325

Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hâk ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2021 tarihli ve 2020/51 Esas, 2021/463 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 43/1, 62... . maddeleri uyarınca erteli 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin 25.12.2023 tarihli ve 2021/1890 Esas, 2023/2988 sayılı Kararı ile sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın katılandan para tahsil etmediğine, tahsilat makbuzlarının katılan tarafından oluşturulduğuna, katılanın beyanlarının itibar edilebilir olmadığına, tahsilat makbuzlarına ilişkin Adli Tıp Kurumu raporunun kesin görüş bildirmediğine, sanığın serbest meslek makbuzu nedeniyle gelir elde etmediği halde belge düzenlemesi nedeniyle gerçeğe aykırı belge düzenleme suçundan yargılandığına, üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı gibi suçu işlediğine dair somut, şüpheden uzak ve mahkumiyeti gerektirir mahiyette kesin nitelikli delil bulunmadığına,

seçenek yaptırımların değerlendirilmediğine ve sair hususlara ilişkindir.

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Bekletici mesele talebinin yok sayıldığına, sanığın davaya konu fon-kredi işlemlerini tamamlayıp bitirdiği söylemiyle transfer edilecek fonun sigorta bedeli olarak belirlediği parayı alması eyleminin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna, sanığın eyleminin ayrıca zimmet suçunu da oluşturduğuna, pişmanlık göstermemesine rağmen hükmedilen hapis cezasının ertelendiğine, mahkeme tarafından talep ve beyanlarının yok sayılarak "hak arama hürriyeti" ve "temel hak ve hürriyetlerin korunması hakkı" gibi bir çok haklarının ihlal edildiğine ve sair hususlara ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1136 sayılı Kanun'un "Yalnız avukatların yapabileceği işler" başlıklı 35/1. maddesindeki "Kanun işlerinde ve hukuki meselelerde mütalaa vermek, mahkeme, hakem veya yargı yetkisini haiz bulunan diğer organlar huzurunda gerçek ve tüzel kişilere ait hakları dava etmek ve savunmak, adli işlemleri takip etmek, bu işlere ait bütün evrakı düzenlemek, yalnız baroda yazılı avukatlara aittir." şeklindeki düzenlenme ile avukatların münhasıran yapabileceği işlemlerin belirtildiği,

sübutu kabul edilen olayda münhasıran avukat tarafından yapılabilme koşulunun bulunmaması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun oluşmayacağı gözetilerek sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan açılan Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 2025/13 Esas, dolandırıcılık suçundan açılan Ankara

30. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/180 Esas sayılı dosyalar ile sanığın imzaya itiraz ettiği senetlere ilişkin icra ve hukuk dava dosyalarının dosya arasına getirtilmesi ile söz konusu ceza dosyalarına konu suçlar ile yargılama konusu eylem arasındaki bağlantı üzerinde durulmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de.

Sanığın sübutu kabul edilen aynı sözleşmeye ilişkin eylemlerinin hukuki anlamda tek fiil olarak kabul edilmesi gerektiği ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak ve yetkilerden birinin kötüye kullanılması suretiyle işlenen suçlar dolayısıyla hapis cezasına mahkûmiyet halinde sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hakları kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği,

sanık hakkında tanzim edilen iddianamede ve son soruşturmanın açılmasına karar verilmesine ilişkin kararda sevk maddeleri arasında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesine yer verilmediği gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verildikten sonra hakkında anılan madde uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a madde, fıkra ve bendi uyarınca Ankara