Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/7937 K.2025/15143

Yapılan ön inceleme neticesinde. Sanık hakkında müvekkilleri ... Ltd.

Şti. ve ... tarafından 28.12.2015 tarihinde azledilmesine müteakip daha önce kendisine teslim edilen bilgi ve belgeleri adliye baro odasında geri isteyen müşteki vekiline "para konusunda anlaşma olmadıktan sonra teslim etmeyeceğim" diyerek söz konusu bilgi ve belgeleri geri vermediği ile müştekiler vekili sıfatıyla takip ettiği çek iptali davaları sırasında müvekkilleri tarafından mahkeme veznelerine teminat bedeli olarak yatırılan toplam 94.900,00 Türk lirasını muhtelif tarihli reddiyat makbuzları karşılığında tahsil ettiği halde 49.000,00 Türk lirasını müştekilere verip bakiye miktarı uhdesinde tuttuğu gibi bedellerinin cebri icra yoluyla

tahsili amacıyla müştekiler tarafından teslim edilen beş adet çeki ilgili bankalara ibraz ederek sorumlu oldukları miktar uyarınca tahsil ettiği toplam 6.300,00 Türk lirasını da müştekilere vermeyip uhdesinde tuttuğu şeklindeki eylemler yönünden iddianame yerine geçen son soruşturmanın açılması kararlarıyla görevi kötüye kullanma suçundan kamu davaları açıldığı dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümleri ile bu hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın anılan suçtan verildiğinin kabulü gerekmiştir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin katılma hakkının olmadığı,

mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden katılanlar ... ve ... vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2020/350 Esas, 2022/375 sayılı Kararı ile sanığın üzerine atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine hükmedilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 13.03.2024 tarihli ve 2022/3217 Esas, 2024/836 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılanlar ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemi Katılanlar tarafından nakit olarak verilen teminatların sanık tarafından kullanıldığına, tüm dosya kapsamında toplanan bulgu ve belgeler ile sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, beraat kararına karşı yapılan istinaf başvurusu neticesinde verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

1)Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, Hazine vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2)Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin Kararında, katılan ... ve ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul