Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/9143 K.2025/6741

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

İstanbul 38. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/13 Esas, 2022/258 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşürülmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2022/2638 Esas, 2023/3367 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanık avukatın, 12 ay boyunca tahsil ettiği paraları zimmetine geçirdiği dekontlar ve tahsilat makbuzlarıyla sabit olmasına rağmen soruşturma izni verilmemesinin Anayasa ve diğer kanunî düzenlemelere aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kamu davasının soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesine ait hüküm fıkrasında yer alan "düşürülmesine" ibaresinin "düşmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,