Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/9451 K.2025/13747

Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/11 Esas, 2022/162 Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine hükmedilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 26.12.2023 tarihli ve 2022/1975 Esas, 2023/2995 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın mesleki özen yükümlülüğünü yerine getirmediğine, vekillik görevinin sona erdiğini belirttiği tarihlerde yasal olarak yetkisinin ve sorumluluğunun devam ettiğine, temyiz süresini kaçırarak müvekkilinin zarara uğramasına sebebiyet verdiğine, üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararının haksız ve hatalı olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara yöneliktir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında beraat kararı verildiği hâlde karar başlığında suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi gösterilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c madde-fıkra ve bendine muhalefet edilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddî hata olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Ankara