Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/9715 K.2025/6617

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2024 tarihli ve 2023/539 Esas, 2024/200 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1, 43/1, 62, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 17 ay 5'er gün hapis ve 83.320,00'şer Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

2)Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.07.2024 tarihli ve 2024/1445 Esas, 2024/1027 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak, açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi; kamu davalarının düşmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesince, sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak, kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR