Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/9979 K.2025/9269

Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2023 tarihli ve 2022/479 Esas, 2023/582 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 10.07.2024 tarihli ve 2024/1824 Esas, 2024/1915 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılanın Temyiz İstemi Adli para cezasına ilişkin belgeleri itiraz süresi içerisinde sanığa teslim ettiğine, sanığın özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Kovuşturma izninde ve son soruşturmanın açılmasına dair kararda sanığa isnat edilen eylemin, katılan hakkında Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından düzenlenen 09.07.2014 tarihli idari para cezasına 03.09.2014 tarihinde yaptığı itirazın, İzmir

2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2014/370 sayılı Değişik İş Kararı ile süresinde yapılmaması nedeniyle usul yönünden reddine ilişkin olması karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.02.2021 tarihli ve 2021/19-290 Esas, 2022/111 sayılı Kararı gözetilerek tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin Kararında, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği İzmir