Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2025/1164 K.2026/890

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2022 tarihli ve 2018/158 Esas, 2022/221 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 21.10.2022 tarihli ve 2022/1997 Esas, 2022/2492 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.07.2024 tarihli ve 2023/6565 Esas, 2024/8557 Karar sayılı ilamıyla eylemin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Tokat

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2024 tarihli ve 2024/381 Esas, 2024/368 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca 3 ay süreyle hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın mahkumiyetine yeter kesin, net, inandırıcı delil olmadığından "Kuşkudan sanık yararlanır" ilkesi gereği beraatine karar verilmesi gerekirken verilen mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içerine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemeştir. Ancak.

5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinde yer alan "... cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilir." şeklindeki düzenlemeye göre cezanın bir katından anlaşılması gerekenin cezanın kendisi olup yasaklılık süresinin sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasını geçemeyeceği gözetilmeden 3 ay süreyle hak yoksunluğuna karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesine ait hüküm fıkrasının, mahkemenin uygulaması ve takdiri de nazara alınarak, hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin 5 numaralı bendinde yer alan "3 ay" ibaresinin "2 ay 15 gün" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak,