Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2025/1476 K.2025/15139

Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2022 tarihli ve 2021/419 Esas, 2022/39 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2. madde ve fıkraları uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesinin 20.05.2022 tarihli ve 2022/927 Esas, 2022/1217 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Müdafii sıfatıyla bulunduğu dosyada, katılanın kendisi itiraz edeceğinden tutukluluk durumuna itiraz etmeyeceğine ve esasa ilişkin savunmalarını ise ilk duruşma günü hazır edeceğine dair katılan ile görüşüp bilgi ve rızasını aldığına, vekillik görevi ile ilgili tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğine, usul ve kanuna aykırı olarak verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe ..

Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın tutuklu olarak yargılandığı Malatya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/196 Esasına kayden görülen davada müdafiiliğini üstlendiği, 01.03.2017 tarihinde anılan dosyaya vekaletname sunduğu, katılan tarafından azledildiği 10.04.2017 tarihine kadar dosyaya savunma dilekçesi ibraz etmediği ve katılanın tutukluluk haline itiraz etmediği iddialarıyla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında; katılanın iddia konusu süreçte tutukluluk haline itiraz ettiği ve itirazının mahkemesince incelenip karara bağlandığının diğer yandan sanığın aşamalarda, katılanın tutuklu olarak bulunduğu kapalı ceza infaz kurumuna görüşe giderek,

tutukluluk halinin devamına dair karara katılan tarafından itiraz edildiği için kendisinin ilk duruşmaya kadar anılan karara itiraz etmeyeceği ve dosyanın esası ve tutukluluk haline ilişkin savunmalarını ilk duruşmada sunacağı konusunda görüşüp anlaştıklarını savunması ve ilk duruşma tarihinden önce 10.04.2017 günü katılan tarafından azledildiğinin anlaşılması karşısında,

sanığın savunmalarının aksine suç kastı ile hareket ettiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılarak sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği halde delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek mahkumiyetine ilişkin karara karşı istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi, Kabule göre de.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "10.04.2017" yerine "05.05.2017" olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca kararı veren Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi