Yargıtay 5. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5799 K.2025/9489)

Değişik iş KANUN YARARINA BOZMAYOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2023 tarihli ve 2023/763 Değişik iş sayılı Kararı ile İstanbul Anadolu 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2023 tarihli ve 2023/30 Esas, 2023/511 sayılı görevsizlik Kararına yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca 30.05.2025 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2025 tarihli ve KYB-2025/71311 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; ''5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması" başlıklı 231. maddesinin 5. fıkrasında yer alan, "Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.

Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." şeklindeki ve aynı maddenin 11. fıkrasında yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu

46. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2019 tarihli kararı ile üzerine yüklenen suçtan sanığın beraatine karar verilmesini müteâkip, anılan kararın katılan tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi neticesinde verilen 12.12.2019 tarihli karar ile İstanbul Anadolu

46. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2019 tarihli kararının kaldırılarak müsnet suçtan sanığın mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 30.12.2019 tarihinde kesinleştiği, akabinde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, anılan istinaf kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün İstanbul Anadolu

46. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından açıklanmasına gerektiğinden bahisle mercii tarafından görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 231/5 ve 231/11. maddelerinde yer alan düzenlemelere nazaran, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın istinaf incelemesi sonucunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesi tarafından verilmiş olması karşısında, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına ilk kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi'nin yetkili ve görevli olduğu, bu itibarla sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanıp açıklanmayacağı hususunda karar vermek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, mercii tarafından itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık ...'in 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraatine dair İstanbul Anadolu

46. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2019 tarihli ve 2018/312 Esas, 2019/7 sayılı Kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, anılan kararın kaldırılarak sanığın 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin 12.12.2019 tarihli ve 2019/2527 Esas, 2019/8095 sayılı Kararını müteâkip, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, İstanbul Anadolu 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2023 tarihli ve 2023/30 Esas, 2023/511 sayılı Kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar veren mahkemenin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Sanık müdafiinin görevsizlik kararına vaki itirazı sonrası İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2023 tarihli ve 2023/763 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazın kabul edilerek görevsizlik kararının kaldırıldığı anlaşılmıştır.

5271 sayılı Kanun'un "Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması" başlıklı 231/5. maddesinde "Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, müsadereye ilişkin hükümler hariç, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." ve aynı maddenin 11. fıkrasında "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." hükümleri yer almaktadır.

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde. 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükmü açıklama görevinin bu hükmü veren mahkemeye ait olduğu anlaşılmakla, merciince itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR