Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2025/6330 K.2025/9054

Yapılan ön inceleme neticesinde; iadesi talep edilen hakkında verilen kararın karar tarihinde yürürlükte bulunan 6706 sayılı Cezaî Konularda Uluslararası Adlî İş Birliği Kanunu'nun (6706 sayılı Kanun) 18/4. maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 285. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

İadesi talep edilen müdafiilerinin dosya kapsamına göre uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesince takdiren reddine ve incelemenin duruşmasız olarak 6706 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2025 tarihli 2019/446 Esas ve 2025/213 sayılı Kararı ile zimmet suçundan iade talebinin kabul edilebilir olduğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri İadesi Talep Edilen Müdafiilerinin Temyiz İstemi Yerel mahkemece, delil ve savunmalarını sunmaları için yeterli süre verilmeksizin karar verildiğine, müvekkilin iade talebine konu suçtan Kazakistan ülkesinde gıyapta yargılanarak 2024 yılında mahkum edildiğine, dolayısıyla yargılama konusu 2019 tarihli iade talepnamesindeki bilgilerin güncel olmayıp iadesi talep edilen hakkında verilen mahkumiyet kararı ile sonuçlanmış dosyanın bir örneğinin Kazakistan adli makamlarından istenilmesi gerektiği halde eksik inceleme ile karar verildiğine,

iade talebinin ve talebe konu kovuşturmanın siyasi saiklerle gerçekleştirildiğine ve müvekkilin iade edilmesi halinde kötü muamele ve işkenceyle karşılaşacağına, yerel mahkeme kararının, iadesi talep edilenin sadece iade kararına dayanak teşkil eden suçtan dolayı yargılanabileceğine ya da mahkum edilebileceğine dair bir hüküm içermediğine, rızaya dayalı iade usulünün tam olarak uygulanmadığına ve iade koşullarının oluşmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Kazakistan Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2019 tarihli ve 2-013602-19-61809 numaralı iade talepnamesi ve iade talebine ilişkin tercüme edilen evrak incelenmekle; iade talebinin, talep edilenin 2014-2016 yılları arasında işlediği iddia edilen zimmet suçundan başlatılan ceza soruşturmasının ve bu soruşturma kapsamında gıyabında verilen tutuklama kararının infazı için yapıldığı anlaşılmaktadır.

6706 sayılı Kanun'un 4/1.ç maddesinin "Yabancı devletlerin adlî iş birliği talepleri; (...) Talepte bulunan devlette savunma hakkına ilişkin temel güvencelerin bulunmaması, hâllerinde reddedilebilir." ve aynı Kanun'un 18/2. maddesinin "Talep eden devlet tarafından gönderilen belgelerin yeterli görülmemesi hâlinde mahkeme, uygun bir süre içinde ek bilgi ve belgelerin gönderilmesini isteyebilir." hükümlerini içerdiği,

yine 04.08.1997 tarihli Türkiye ile Kazakistan Cumhuriyeti Arasında Cezai Konularda Karşılıklı Adli Yardımlaşma ve Suçluların İadesi Anlaşması'nın 25. maddesinin "Yardım isteyen Akit Taraf, kendisinden yardım istenilen Akit Tarafın talebi halinde, iade talebinin konusunu teşkil eden cezai kovuşturmanın veya cezanın infazının sonucundan bu Tarafa bilgi verecektir." şeklinde olduğu, iadesi talep edilenin ve müdafiilerinin, yargılama konusu 2019 tarihli iade talebinden sonra adı geçenin Kazakistan Cumhuriyeti'nde iade talebine konu suçlardan gıyapta yargılanarak 2024 yılında mahkûm edildiğine dair itirazlarda bulunduğu gözetildiğinde;

iadesi talep edilen hakkında iade talebine konu suçlardan gıyabında yargılama yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa sonucunda verilen kararın kesinleşip kesinleşmediği ve savunma hakkı tanınıp tanınmadığı hususlarının araştırılarak ortaya konulmasından sonra iade talebinin kabul edilebilir olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma neticesinde karar verilmesi, Kabule göre de.

Hüküm fıkrasında "Türkiye Cumhuriyeti ile Kazakistan Cumhuriyeti Arasında Cezaî Konularda Adlî Yardımlaşma ve Suçluların İadesi Anlaşması"na atıf yapılması gerekirken, Kazakistan Cumhuriyeti'nin taraf olmadığı "Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi"ne atıf yapılması ile karar başlığında suç tarihinin "2014-2016" yerine hatalı biçimde 04.05.2014 olarak gösterilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR