KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2009/15918 E., 2010/2579 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davası ile 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tesciline ilişkin karşı davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, karşı dava ise 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, yalnız kamulaştırmasız el atma davasının kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.
İdarenin bir taşınmaza el koymasında asıl olan kamulaştırma işlemidir. Kamulaştırma işlemi başlayıp taraflar anlaşamazlar veya anlaşmalarına rağmen bilahare bu anlaşmadan vazgeçilirse idarece kamulaştırma bedelinin tesbiti ve taşınmazın idare adına tescili davası açıldığında artık kamulaştırmasız el atmadan bahsedilemez. 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanunun 37. maddesine göre kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davası taşınmazın bulunduğu yer Asliye Hukuk Mahkemesinde açılır.
Bu itibarla idarenin açmış olduğu kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davası yönünden mahkemece ayırma kararı verilerek bu dosyanın görevsizlik kararı ile Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, kamulaştırmasız el atma davasının da bu dosyanın neticesi beklenerek karar verilmesi gerekirken, yetersiz inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2009/15918, K. 2010/2579, 22 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama