Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2009/20991 K.2010/1994

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR –

Dava, imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek; ağaçlara ise; yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu edilen yapıların, davacı tarafından Hazineye ait taşınmaz üzerine inşa edildiği ve davacının yasal süre içerisinde imar af müracaatında bulunması nedeni ile kendisine, 2981 sayılı Yasanın 13/b maddesi uyarınca 18838 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan hisse tahsis edilerek 22.03.1988 tarihinde tapuya tescilinin sağlandığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; dava konusu edilen yapıların kısmen imar yolunda, kısmen de, davacı adına yıkım tarihinden önce tapuya tescili sağlanan 18838 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer olması nedeni ile davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılarak yıkılan binaların maliyet (yapı) bedeline, ağaçların ise gerçek değerine hükmolunması gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle dava konusu yapıların enkaz; ağaçların ise odun değerine hükmolunması,

Doğru görülmemiştir.