KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2010/17990 E., 2011/3360 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle bedel tespiti yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;
1-Dava konusu taşınmazın bitişiğindeki 1380 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak açılan ve Dairemizce temyiz incelemesi yapılarak kesinleşen dava dosyalarında, bu dosyada olduğu gibi 1884 ada, 13 parselin emsal olarak alındığı ve emsalin, dava konusu taşınmazdan yüzde on oranında değerli olduğu belirtilerek taşınmaz bedelinin tespit edildiği gözönüne alındığında, sözü edilen bu taşınmaz ile aynı özellikte olan dava konusu taşınmaza da aynı şekilde bedel belirleyen 26.04.2010 tarihli rapora göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde resen daha az bedel tespit edilmesi,
2-Taşınmazın el atmadan önceki geometrik durumu, el atılan ve el atmadan arta kalan bölümlerinin yüzölçümleri ile el atan idarenin ... olduğu ve geri kalan bölümün imar planında park alanında kaldığı dikkate alındığında geri kalan bölümde değer azalışı olmayacağının düşünülmemesi,
3-Kabule göre, Mahkemenin, resen yaptığı bedel tespitinde, taşınmazın, metrekare birim bedeli yüzde kırk düzenleme ortaklık payı indirildikten sonra 225,02 TL. olduğu halde, daha az metrekare birim değer üzerinden hesap yapılarak az bedele karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2010/17990, K. 2011/3360, 28 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama