KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2010/21313 E., 2011/2377 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
- KARAR -
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
İhtaratlı muhtıraya rağmen harcı yatırılmayan, davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, bağ omcası ve ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1-Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, harç alınmamasına karar verilmesi,
2-Bedeline hükmedilen taşınmazın kullanım hakkının özel şirkete ait olduğuna hükmedilmesi,
Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
A) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 15,60-TL başvuru harcı ile 15,60-TL karar harcının davacı idareden tahsili ile Hazineye irad kaydına) cümlesinin yazılmasına,
B) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin tamamen hükümden çıkartılmasına, yerine (Bedeline hükmedilen dava konusu taşınmazın, davalı adına kayıtlı tapusunun iptali ile Hazine adına tapuya tesciline) cümlesinin yazılmasına,
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2010/21313, K. 2011/2377, 15 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama