KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2010/4861 E., 2010/10355 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;
1-Dava konusu taşınmazlar büyük yüzölçümlü olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu taşınmazların, sulama kanalları geçmeden önce hangi su kaynağından ve ne şekilde sulandığı belirtilmeksizin sulu tarım arazisi kabul edilmiş ve suluda yetişen ürünlere göre bedel belirlenmiştir. Bu itibarla mahallinde yeniden keşif yapılarak taşınmazların hangi su kaynağından ve ne şekilde sulandığı, su kaynağının taşınmazların tamamının sulanmasına yetip yetmeyeceği belirlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2-Taşınmazların el atmadan arta kalan her bir bölümü, öncesinde kuru ise, sulu hale gelmesi; öncesinde de sulu ise devlet eliyle ve düzenli sulama imkanına kavuşması sebebi ile bu bölümlerde oluşan değer artış oranları ayrı ayrı değerlendirilip, Kamulaştırma Kanununun 12/c maddesindeki %50 lik sınırı aşmayacak şekilde değer artışından kaynaklanan miktar hesaplanarak toplam bedelden indirilmesi gerekirken, el atılan yer bedellerinin %15’i değer artışı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulması,
3-Bedeline hükmedilen taşınmazların Hazine yerine, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2010/4861, K. 2010/10355, 7 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama