Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2011/12190 K.2011/18660

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da Kamulaştırma Kanunun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, emsal taşınmazların dosyadaki satış değerlerinin gerçeği yansıtmayıp düşük olduğu gerekçesiyle piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen emlak vergi değerleri de araştırılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınan rapor denetlendikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

a-Davacılar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, her davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

b-Davanın kabul edilen miktarına göre alınması gerekli bakiye harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına karar verilmesi gerekirken davalıdan alınarak davacıya verilmesi,

c-Davacı tarafından yatırılan peşin harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.